پدیدآورنده : فرمایشات امیر المومنین علیه السلام
بازدید : 1307
تاریخ درج : 1391/7/12
فهرست موضوعات هم سطح
 
نام فرستنده
پست الکترونیکی گیرنده
پیام برای گیرنده

احسان ، نیكی

منابع مقاله: ، ؛



احسان ، نیكی
 طبقه بندی احادیث احسان ، نیكی

احادیث مرتبط :

نیكوكاری

رسول خدا (ص) :

1. مبادا آثار نیكان در تو نمودار باشد و نیك نباشی كه در اینصورت با ریاكاران محشور خواهی شد. (نهج الفصاحه ، حدیث 92)

2. اگر همسایگانت تو را نیكوكار دانستند نیكوكاری و اگر همسایگانت تو را بدكار شمردند , بدكاری. (نهج الفصاحه ، حدیث 133)

3. وقتی حكم می كنید به عدل رفتار كنید و وقتی سخن می گویید نیك گویید زیرا خدا نیك است و نیكوكاران را دوست دارد.
(نهج الفصاحه ، حدیث 200)

4. بهترین صدقه زبان , شفاعتی است كه بوسیله آن اسیر را آزاد سازی و از ریختن خون او جلوگیری كنی و نیكی و احسان را به سوی برادر خویش بكشانی و بدی را از او دفع كنی. (نهج الفصاحه ، حدیث 402)

5. نیكی آن است كه خدا را چنان پرستش كنی كه گویی او را می بینی اگر تو او را نمی بینی او تو را می بیند. (نهج الفصاحه ، حدیث 1049)

6. لباس , غنا (دارایی) را نمایان می كند و روغن خوشبو فقر را می برد و نیكی با مملوك مایه سرشكستگی دشمن می شود.
(نهج الفصاحه ، حدیث 2423)

7. خدا نیكوكار است ؛ شما نیز نیكویی كنید. (نهج الفصاحه ، حدیث 731)

امام علی (ع) :

1. احسان سبب دوستى و محبت است. (غررالحكم ، باب احسان)

2. احسان غنیمتى است. (و سودى است بى ‏ضرر) (غررالحكم ، باب احسان)

3. انسان نیكو كار ، یارى و كمك شده است و بد كار خوار و پست. (غررالحكم ، باب احسان)

4. انسان بنده احسان است. (غررالحكم ، باب احسان)

5. احسان سر چشمه فضل و برترى است. (غررالحكم ، باب احسان)

6. احسان ، مردمان را به بندگى آرد. (غررالحكم ، باب احسان)

7. احسان و نیكو كارى بدى را محو مى ‏سازد. (غررالحكم ، باب احسان)

8. فضیلت و برترى با احسان و نیكو كارى‏ است. (غررالحكم ، باب احسان)

9. كریم آن كسى است كه آغاز به احسان كند (نه این كه احسان دیگرى را به احسان پاداش دهد) (غررالحكم ، باب احسان)

(غررالحكم ، باب احسان)10. احسان به بندگى در آورد انسان را.

11. احسان ، اندوخته و ذخیره ‏اى است ، كه شخص كریم او را حیازت كند و به دست آورد. (غررالحكم ، باب احسان)

12. پاداش دادن احسان را به بدى ، كفران و ناسپاسى است. (غررالحكم ، باب احسان)

13. بهترین فضیلت ‏ها احسان به كسى است كه (نسبت به شما) بدى كرده. (غررالحكم ، باب احسان)

14. احسان به شخص بد كار ، دشمن (و دشمنى) را اصلاح كند. (غررالحكم ، باب احسان)

15. انسان نیكو كار زنده است و گر چه به گورستان منتقل گشته و از اين جهان رفته باشد. (غررالحكم ، باب احسان)

16. نیكو كار كسى است كه احسانش فرا گیر باشد و به همه مردم احسان كند. (نه به گروه خاص و روى غرض و هدف مخصوصى)
(غررالحكم ، باب احسان)

17. به دنبال آوردن احسان را به احسان دیگرى (پى در پى احسان كردن) از كمال جود و بخشندگى است. (غررالحكم ، باب احسان)

18. نیكى كردن ، سرشت و غریزه نیكان است و بدى كردن سرشت بد كاران. (غررالحكم ، باب احسان)

19. نیكى كن و دیگران را برده گیر. (غررالحكم ، باب احسان)

20. نیكى كن و سپاس مردم را بر گیر. (غررالحكم ، باب احسان)

21. نیكى كن به كسى كه مالك او هستى تا نیكى كند به تو آن كس كه مالك تو است. (غررالحكم ، باب احسان)

22. قرار ده پاداش نعمتى را كه خدا به تو داده ، احسان به كسى كه به تو بدى كرده است. (غررالحكم ، باب احسان)

23. احسان كن بر هر كه خواهى و امیر و فرمانرواى او باش. (غررالحكم ، باب احسان)

24. احسان كن تا به تو احسان كنند. (غررالحكم ، باب احسان)

25. به شخص بد كار نیكى كن و اختیار او را در دست گیر. (غررالحكم ، باب احسان)

26. به كسى كه به تو بدى كرده نیكى كن و از كسى كه بر تو جنایتى كرده در گذر. (غررالحكم ، باب احسان)

27. كارهاى نیكوكارانه را غنیمت شمار و عهد و پیمان هاى برادران دینى را رعایت كن. (غررالحكم ، باب احسان)

28. برترین ایمان (یعنى عمل از روى ایمان) احسان و نیكو كارى است. (غررالحكم ، باب احسان)

29. برترین گنج ها آزاد مردى است كه (در اثر احسان دوست شما شده و) اندوخته و ذخیره ‏اى (براى شما) باشد. (غررالحكم ، باب احسان)

30. به راستى كه مؤمنان نیكوكارانند. (یعنى یكى از نشانه‏ هاى ایمان نیكوكارى است.) (غررالحكم ، باب احسان)

31. شایسته‏ ترین مردم به احسان كردن (به دیگران) كسى است كه خداى تعالى به او احسان كرده و دست هاى او را به توانایى گشوده. (و او را در مال و ثروت توسعه داده است) (غررالحكم ، باب احسان)

32. به راستى كه نیكى كردن و احسان تو به كسانى كه با تو نيرنگ زنند و نسبت به تو حسد ورزند ، بیشتر آنان را خشمگین كند از مشاهده كارهاى بدى كه در برابر عمل خود از تو ببینند و از این گذشته احسان تو ایشان را به صلاح نیز دعوت كند. (و سبب اصلاح آنان گردد)
(غررالحكم ، باب احسان)

33. من در احسان كردن به كسى كه به او احسان نكرده ‏ام مخیّرم (و آزادم) اما نسبت به كسى كه به او احسان كرده ‏ام (در ادامه آن) در گرو آن هستم كه احسان به او را به اتمام رسانم ، زیرا اگر به اتمام رساندم ، آن را نگهدارى نموده ‏ام، و اگر احسان را قطع كنم آن را ضایع و تباه ساخته ‏ام و اگر تباه كنم پس چرا (از آغاز) انجام دادم. (غررالحكم ، باب احسان)

34. به راستى كه تو اگر احسان كنى نفس خود را گرامى داشته‏ اى و در حقیقت به نفس خود احسان كرده ‏اى. (غررالحكم ، باب احسان)

35. آفت (رسیدن به) قدرت احسان نكردن و منع آن است. (غررالحكم ، باب احسان)

36. هر گاه بخواهى نیكی هاى تو نزد مردم بزرگ باشد ، باید آنها در چشم تو بزرگ نباشد. (غررالحكم ، باب احسان)

37. به وسیله احسان به بردگى در آید انسان. (غررالحكم ، باب احسان)

38. با احسان دل ها به اختیار در آید. (غررالحكم ، باب احسان)

39. با احسان ، آزادگان در اختیار در آیند. (غررالحكم ، باب احسان)

40. به وسیله احسان و به وسیله پوشاندن گناهان با گذشت از گنهكار ، عظمت و مجد بزرگ گردد. (غررالحكم ، باب احسان)

(غررالحكم ، باب احسان)41. به وسیله احسان، مردمان به بردگى در آیند. (غررالحكم ، باب احسان)

42. انكار كردن احسان، انسان را بر زشتى منّت گذاردن مى ‏خواند. (غررالحكم ، باب احسان)

43. انكار كردن احسان، موجب حرمان و بى ‏بهره ماندن از آن شود. (غررالحكم ، باب احسان)

44. بهترین بندگان كسى است كه هر گاه كار نیكى بكند شادمان گردد و چون كار بدى انجام دهد آمرزش خواهى كند.
(غررالحكم ، باب احسان)

45. اساس احسان ، احسان كردن به مؤمنان است. (غررالحكم ، باب احسان)

46. اساس ایمان احسان كردن به مردمان است. (غررالحكم ، باب احسان)

47. زكات پیروزى ، احسان و نیكو كارى است. (غررالحكم ، باب احسان)

48. زیور اسلام ، انجام دادن نیكو كارى است. (غررالحكم ، باب احسان)

49. وسیله و ابزار محبّت احسان است. (غررالحكم ، باب احسان)

50. با برادران ایمانى با احسان مصاحبت كن و گناهان و خطا كارهایشان را با گذشت و آمرزش بپوشان. (غررالحكم ، باب احسان)

51. نیكوكاری ها از فضائل و برتریهاى انسان است. (غررالحكم ، باب احسان)

53. كار بد را با احسان پاسخ دهید. (غررالحكم ، باب احسان)

54. خوشا به حال كسى كه به بندگان خدا احسان كند و براى معاد خود توشه برگیرد. (غررالحكم ، باب احسان)

55. ستمكارى و ظلم به احسان است كه آن را در غیر جایگاه آن بنهند. (غررالحكم ، باب احسان)

56. بر تو باد به احسان كه برترین كشت و كار و سودمندترین سرمایه است. (غررالحكم ، باب احسان)

57. بر شما باد به احسان و نیكو كارى به بندگان خدا و دادگسترى در میان شهرها تا هنگام قیام و بر پا ایستادن شاهدان (در روز قیامت) ایمن باشید. (غررالحكم ، باب احسان)

58. بر شما باد به نیكو كارى و خوشرفتارى و احسان به خویشان و همسایگان كه این هر دو ، عمرها را طولانى و شهرها را آباد گرداند.
(غررالحكم ، باب احسان)

59. در هنگام پى در پى آمدن احسان و نیكى است كه آزادگان به بردگى در آیند. (غررالحكم ، باب احسان)

60. خو گرفتن به نیكو كارى ، مایه و اساس توانایى انجام كارهاست. (غررالحكم ، باب احسان)

61. خوى نادانان خام و بى ‏تجربه ، بریدن و قطع مادّه‏ هاى احسان و نیكو كارى است.

62. در شگفتم از كسى كه برده ‏ها را با مال خود مى‏ خرد و آزاد مى‏ كند ، چگونه است كه آزادگان را با احسان خود نمى ‏خرد تا برده خویش گرداند. (غررالحكم ، باب احسان)

63. سر آغاز زیركى و نجابت ، احسان به مردم است. (غررالحكم ، باب احسان)

64. فضیلت و برترى انسان ، بخشش و احسان است. (غررالحكم ، باب احسان)

65. احسان خود را (براى فرداى قیامت) از پیش فرست تا غنیمت یابى. (غررالحكم ، باب احسان)

66. هر شخص نیكوكارى ، انس و آرامش برقرار كند. (و دیگران را به خود مأنوس كند) (غررالحكم ، باب احسان)

67. چه بسا انسان ها كه احسانى او را به بردگى در آورده است. (غررالحكم ، باب احسان)

68. ضامن دوام و بر جا ماندن توانگرى و توانمندى ، احسان پى در پى است. (غررالحكم ، باب احسان)

69. كسى كه به احسان تو اعتماد داشته باشد بیمناك باشد بر سلطنت تو (و در صدد استحكام آن بر آید) (غررالحكم ، باب احسان)

70. كسى كه به روز جزا یقین داشته باشد احسان و نیكو كارى كند. (نه ظلم و بیدادگرى) (غررالحكم ، باب احسان)

71. كسى كه یقین (به پاداش الهى و روز جزا) داشته باشد احسان كند. (غررالحكم ، باب احسان)

72. كسى كه احسان كند ستایش و ثناى مردم را به دست آورد. (غررالحكم ، باب احسان)

73. كسى كه احسان معهودى را كه خود را بدان عادت داده قطع كند ، خداوند توانمندى موجود او را (بر احسان كردن) قطع كند.
(غررالحكم ، باب احسان)

74. كسى كه احسان (دیگران) را كتمان كند (و بپوشاند) به حرمان (و محرومیّت از احسان) كیفر شود. (غررالحكم ، باب احسان)

75. كسى كه جلوگیرى كند از احسان (و به مردم نیكى نكند) امكان و توانایى (احسان) از او گرفته شود. (غررالحكم ، باب احسان)

76. هیچگاه انسان به بندگى در نیاید تا آن گاه كه احسان او را فرا گیرد. (غررالحكم ، باب احسان)

77. به مجد و عظمت نرسد كسى كه ستایش مردم از او گذشته (و به سوى دیگران رفته) است. (غررالحكم ، باب احسان)

78. اگر احسان به صورت شخصى‏ در مى ‏آمد (و مجسم مى ‏شد) او را به شكلى زیبا مشاهده مى ‏كردید كه زیبایى ‏اش بر همه جهانیان فائق و برتر بود. (غررالحكم ، باب احسان)

79. كسى كه احسانش بسیار شد برادران ایمانى ‏اش او را دوست دارند. (غررالحكم ، باب احسان)

80. كسى كه احسانش بسیار شد خدمتكاران و كمك كارانش بسیار شوند. (غررالحكم ، باب احسان)

81. كسى كه به مردم احسان كند محبت و دوستى آنها نسبت به او پاینده خواهد بود. (غررالحكم ، باب احسان)

82. كسى كه احسان گذشته ‏اى كه به او شده قضا كند (یعنى تلافى كند) آزادگى ‏اش كامل است. (غررالحكم ، باب احسان)

83. كسى كه به رعیّت خود احسان كند خداى تعالى بال رحمت خود بر او بگشاید ، و او را در مغفرت و آمرزش خویش در آورد.
(غررالحكم ، باب احسان)

84. كسى كه به مردم احسان كند سرانجام كارهایش نیكو شود و راه هاى آن برایش آسان گردد. (غررالحكم ، باب احسان)

85. كسى كه احسان كند به آنكه به او بدى كرده ، همه فضائل را برگرفته است. (غررالحكم ، باب احسان)

86. كسى كه احسان پى در پى كند و جنایتهاى برادران و همسایگان را تحمل كند به راستى كه نیكى را به كمال رسانده است.
(غررالحكم ، باب احسان)

87. از بهترین بزرگواری ها ، احسان به كسى است كه به انسان بدى كرده است. (غررالحكم ، باب احسان)

88. از برترین احسان ها احسان به نیكان است. (غررالحكم ، باب احسان)

89. گردن ها در برابر چیزى همچون احسان فروتن و تسلیم نشده است. (غررالحكم ، باب احسان)

90. رفعت و بلندى مقام با احسان است. (غررالحكم ، باب احسان)

91. هیچ كس نزد من به وسیله ‏اى متوسّل نشده كه بزرگتر باشد از توسّل جستن به نعمتى كه پیشى گرفته از من به سوى او ، تا بر آن بیفزایم و همتاى آن را به دنبال آن بیاورم ، زیرا جلوگیرى كردن از دنباله ‏ها قطع كند سپاس آغازین‏ ها را. (غررالحكم ، باب احسان)

92. چیزى همانند احسان ، مردمان گرامى و والا مقام را به بردگى در نیاورد. (غررالحكم ، باب احسان)

93. نیكو توشه ‏اى است براى معاد ، احسان به بندگان خدا. (غررالحكم ، باب احسان)

94. نباید نیكو كار و بدكار نزد تو یكسان باشند ، كه این كار سبب مى ‏شود تا نیكو كار در احسان خود بى‏ رغبت شود و بد كار در عمل بد خود شتاب بگیرد. (غررالحكم ، باب احسان)

95. حتما نباید برادرت در مورد بدى كردن بر تو نیرومندتر باشد از تو در مورد احسان به او. (غررالحكم ، باب احسان)

96. منقبتى (و چیزى كه مایه فخر و مباهات باشد) بهتر از احسان نیست. (غررالحكم ، باب احسان)

97. برترى و فضیلتى بزرگتر از احسان نیست. (غررالحكم ، باب احسان)

98. هیچ گاه پى آمدهاى احسان و نیكى مورد نكوهش قرار نگیرد. (غررالحكم ، باب احسان)

99. غفران و مغفرت الهى را به دست نیاورد جز آن كس كه بدى را به احسان پاداش دهد. (و به جاى بدى احسان كند)
(غررالحكم ، باب احسان)

100. رهنمون گردد به افراد نیكوكار ، آنچه كه بر زبان نیكان در باره آنان جارى شود و نیز به كارهاى نیك و سیره و روش زیبا.
(غررالحكم ، باب احسان)

101. مردمان فرزند كارهاى نیكى هستند كه انجام دهند. (غررالحكم ، باب احسان)

ارسال نظر
نویسنده
متن
*